2.2.10

sevgi ve sefaletle

Ben çok sıkıldım bu işten. Tıkandık kaldık.
"Elde Makas Koşmak" daki kadın gibiyim.
Konser kaçtı. Sergi kaçtı. Northanger bitti. Buffy baydı... Dedem hastanede. Ananem uçtu. Kedim kustu...Salinger da öldü... Bahanem çok..


I promise you my bird. I want to be the best i can. For me, for you, for every man.

Noolurdu biraz daha kolay olsaydım? People person olsaydım. Gülücükler saçsaydım. O değil de asıl az biraz flörtöz olsaydım...
Small talk kabiliyetim üzerine çalışmalıyım. Ne kadar denesemde bir türlü olmuyor, beceremiyorum. Kafamda hep saçma şeyler oluyor, söylemem gerekenle azımdan çıkan hiç birolmuyor.. Cumburlop.. Meraba benim adım Merve. Ve ben bir salağım.
Yani tamam kabul etmeliyim, şirinlik muskası değilim ama göründüğüm kadar da kıl bir insan değilim.
Kafama buz kalıpları düşsün istiyorum. Ben bu hızla gidersem düşer de yakında, kendi dondurduğum insan kütlelerinden birkaç parça.

Ah ah. Beğendin mi şu yaptığını! Bir parçacık çizim yeteneğim olaydı hayat ne güzel olurdu.
İçimdeki 3 yaşındaki çocuk ile aynı kalem tutuşa sahibiz.

2 yorum:

Eylül Köksümer dedi ki...

beni hiç istemediğim birşeyi yapmaya mecbur bıraktın kadın!
http://savetheaurora.blogspot.com/2010/02/bu-bir-emirdir.html
sana kalem zoruyla gülümsemeni emrediyorum!

öte yandan mutsuz olduğun zamanlar blogun bir güzel oluyor ki, al böyle resimli kitap gibi oku. ama sen yine de mutlu ol, yine de okuruz.

melve dedi ki...

bir görsen nasıl sırıtmaktayım. sanki hep bunu bekliyormuşum gibi (: