saat nerdeyse 9 olmuştu. atılan her adımda birinin adı çıkıyordu ağızdan..tarihler, renkler, mevsimler...kadıköyün tüm sokakları onlarla doluydu. hepsini ufak bir tebessümle andılar..çünkü elden gelen başka bir şey yoktu.
sigaradan bir kaç kesik nefes alıp, soğuk akşamı içlerine çektiler...çünkü gece kokusu gibisi yoktu...
2 yorum:
bunu yapmaktan bir türlü vazgeçemeyeceğiz değil mi..
"ışık doğudan yükselir.."
ve altın kaz artık yok..
bu daha hoş sanırım..
Yorum Gönder