28.7.10

When things go wrong I sing along

Bazıları bir sigara eşliğinde gelen kaliteli hüzünden hoşlanır, bazıları filmlerin sonunda ağlamayı sever, bazıları şarkılarda.
Bir de hüzüne doyamayanlar vardır.
İşte onlar, kocaman kocaman korkaklardır. Mutsuz olmayı bırakırlarsa başlarına geleceklerden korkarlar.
Onlar, tanrıdan mutluluk dilediklerinde aslında daha fazla dram isterler ki hüzünlerini bağlayacak bahaneleri olsun, ki şarkılar daha çok canlarını yaksın, güzel manzaralar hep ağlatsın, mekanlar, isimler hep gözlerini uzaklara daldırsın.
Onlar başlarına gelen her şeyi bok etmeyi başarırlar çünkü mutluluk sıkıcıdır, sözde dertlerle uykusuz gecelerde tüm senaryoları tekrar tekrar kafada canlandırmak ise eğlenceli.
Bazıları küçük çevrelerinde yaşamaktan şikayet eder dururlar ama gururla tuhaf, soğuk, aksi vb. etiketleri yapıştırıp üzerlerine öyle çıkarlar insan içine çünkü -mazallah- o zaman belki şikayet edip durdukları yalnızlıkları kaybolur, belki o zaman haytlarına onları mutlu edebilecek biri girebilir. O birini kaybetmek de yepyeni hüzünler doğurabilir ama bu göze alınamayacak bir risktir.

Neden böyledirler bilmiyorum. Gerçekten. Belki çok canları yanmıştır. Belki kimseye söylemedikleri bir şey vardır içlerinde hep hüzün veren.
Belki de sadece kendilerini hiç sevmiyorlardır.

I'm a proud member.