19.1.10

sulu.kar.

Somewhere between what you need and what you know.

İçimdeki küçük kız çocuğu seni arayıp "Kar yağıyor! Kar yağıyor!" diye bağırmak istiyor. Ama umurunda değil. Biliyorum.

"Kar yağıyor! Buraya gel. Arabaların üstünde biriken karları top yapalım. Ağzımızı açıp gökyüzüne bakalım."
Gelmezsin. Biliyorum. Umurunda değilim. Biliyorum. Zorlayamam seni. Biliyorum.

Bir kaç gündür sürekli klasik müzik dinliyorum. Nerden esti bilmem. En çok da Vivaldi'nin The Four Seasons'ından Kışı.*
Bu sebeple biraz da, kar benim için yağıyormuş gibi hissediyorum.
Hissetmek istiyorum.

Seninle karın altında oturmak istiyorum. Hiç bir şey ummadan. Hiç bir şey beklemeden.
Sadece yanımda ol. Şimdi. Yine. Sonrası önemli değil.

*Klasikler içinde dinlemekten en çok zevk aldığım eserdir Dört mevsim. En sevdiğim de kışın üç bölümünden ilkidir: Allegro Non Molto. Böylelikle ne kadar kültürlü olduğumu göstermek istedim.

2 yorum:

benimle oynar mısın? dedi ki...

her fırsatta kültürüne değinmen nolcak peki? iki dakka duygusallaşıyım dedim, yazının sonunda güldüm:)

ama seni böyle seviyorum <3

melve dedi ki...

önemli olan beni her halimle sevebilmektir.
:D
<3