18.12.09

bu.gün.o.gün.değil.

Bu gün anneme de söyledim. "Birisi girsin artık hayatıma."
O da hiç kafasını kaldırmadan baktığı vitrinden, "sok o zaman" dedi "adam gibi biri olsun ama". Hemen "Ol deyince oluyor sanki" diyerek itiraz ettim her zamanki gibi.
Annelere baş kaldırılır, çocuk olmanın kuralıdır bu.
"Oluyor. Kolay aslında" dedi.
Sonra Mangonun önünden geçtik ama ben adilisik.com la dalga geçmeye devam ettim.
"Şişşşt çok ayıp!" dedi. Güldük.

Oysa ki öncesinde yangın vardı burda. Kar yağıyordu ama yanıyorduk. Şimdi gri kül her yer.
Yiyip bitiryor kanser gibi küçük iblisler -gibisi fazla bazen-. Sevdiğim her insanda, ciğerlerinde, kanlarında, derilerinin altında. Hiç şaşırtmıyor bizi. Sessizce kapatıyor çemberleri.
Ölmeseler keşke. Ama ölecekler. Böyle giderse benden önce.
En iyisini ummmaktan başka yapılacak ne var? Belki biraz da dua etmek. Duyulucağına inanarak.
"Sizi çok sevdik, yeşil tarlaları da tümsekli taşlı yolları da geçerken birlikteydik. Ama bitmek üzere bu yolculuk. Biz biraz daha güneşli havanın tadını çıkaracağız. Sizin yolunuz açık olsun." mu diyeceğiz. Şimdi ağladığımızdan daha çok mu ağlayacağız arkalarından.
Aklımda ise mezarların üzerindeki beyaz çiçekler var. Zamansız yağan kar..

Asında ben sık sık başka yolculukları düşlüyorum. Bazen Fransızca şarkılar söyleyen kadınlar, bazen Bavyera giysili dansçılar, tahta takunyeler, fesler, kangurular, renkler...
Yaptığım listeler hep eskidi.
En çok nereye gitmek isterdim. Unuttum. Fas'a gitmek isterdim sanırım. Şimdi Hindistana gitmek istiyorum. Farklı bir dünya arıyorum.
Tanımadığım, tanınmadığım. Kaybolacağım.
Uçakta yanımda oturan kadına "İyi uçuşlar" ile "İyi tatiller" arasında tüm hayatımı anlatmak istiyorum. Arada flash back sekansa geçip hoşuma gitmeyenleri değiştirmek. Uçak tuvaletinde 25 F deki yakışıklı adamla -tabi sen yoksan hala yanımda- sevişmek. Küçük şişelerden içtiğim içkilerle kafayı bulmak ve aynı tuvalete kusmak istiyorum.

Mükemmel olmak değil, mümkün olan her şeyi yapmış olmak istiyorum.
Hindistan'da ishal olmak, Polonya'da sokakta şarkı söylemek, Hollanda da parasız kalmak istiyorum.
Bir gün gelecek yaptıklarımdan değil yapmadıklarımdan pişman olacağımm. Elimden geleni ardıma koymamalıyım.
Sanırım numaran olsa şimdi seni arardım.

"Ama ben "o" olamam. Ben hiç bir şey olamam. Tüm bu yolculuklarda yanımda olmayacaksan eğer, ben de seninle olamam"derdim eğer sen, sen olsaydın. Varolsaydın.

2 yorum:

benimle oynar mısın? dedi ki...

çok sevdim bu yazıyı. yarkın hep şey der " o kadar komik ki gülemiyorum." içtendir gerçekten. gerçekten çok komik olduğunu düşünür o yüzden der bunu hep. ben de şimdi diyorum ki :
o kadar güzel ki yorum bile yazamıyorum.

melve dedi ki...

o kadar sevindim ki bilemedim ne diyeceğimi (: