29.11.09

everyday.sunday.

Bu günü Morrissey günü ilan ettim kendime. Her şey Everyday is like sunday'le başladı. Ve yaklaşık 6 saattir sadece Morrissey dinlemekteyim. Tabi The Smiths siz Morrissey olmayacağından çeşni olarak da Smiths dinlemekteyim.
Her şarkıda neden sevdiğmi hatırlayıp tekrar tekrar hayran oluyorum.
Şarkı adlarını dövme yaptırmak, sözlerini duvarlara yazmak, şarkılara resimler yapmak istiyorum.
"Rejection is one thing
But rejection from a fool is cruel.
And i don't mind if you forget me..

having learned my lesson
I never left an impression on anyone."

Ve daha niceleri ile doldurmak istiyorum sayfaları ama durduruyorum kendimi. Çünkü kimse copy paste yazıları okumaktan hoşlanmaz.

Nefretim, kinim, kırılmış egom, hepsi bir yer buluyor. O kadar mutsuzum ki. O kadar ağlamak istiyorum ki. Ama kendim için ağlamak, kimse için değil, olan yada olmayan şeyler için değil. Sadece kendim için.
Ve bağıra bağıra söylemek istiyorum,
"I've come to wish you an unhappy birthday. 'Cause you're evil and you lie. And if you should die, I may feel slightly sad. But I won't cry."

Viva Hate

1 yorum:

melve dedi ki...

ağlamak istiyorum hala