16.6.09

eşek.arısı.

Bazen çok ama çok patavatsız olabiliyorum. Olmayacak yerde, olmayacak insanlara, olmayacak şeyler söyleyebiliyorum.
İçime canavar kaçıyor sanki.
Ama bu biraz da çevremdeki insan topluluğunun değişkenliğinden kaynaklanıyor. Mesela biri, bir şeyi karakterinin en büyük parçası olarak sunup sürekli hatırlatırken, diğeri onu saklamaktan yana olabiliyor. Aklım karışıyor. Sınırlarını bilemiyorum. Dilim dolanıyor.
Ama kabul etmeliyim ki insan ilişkilerinde iyi değilim, hatta gayet kötüyüm.
Nedendir bilemiyorum. Aslında kötü niyetli bir insan değilim sadece çenemi tutamıyorum.

Densizliklerime maruz kalanlardan özür diliyor,
Dilimi eşek arılarına teslim ediyorum.
Beni ıslah eyleyin!
Gratz!

1 yorum:

rustyjames dedi ki...

katılıyorum.

hepimizin kusurları var. esas olan bunları güzelce örtebilmek, değil mi?

üstümüzü örtünelim.