15.1.09

yuvarlak hatlar

Büyük olasılıkla tek çocuk olmamdan kaynaklanan bir rekabet duygusu eksikliğine sahibim.
Ve hayatımın hiç bir evresinde hırslı değildim.
En iyi olmak ya da birilerini geçmek değildi hiçbir zaman önemli olan. En kötü olmamak, sonuncu olmamak yeterliydi öz tatminim için.
Hala da böyle.
Ve kabul edelim ki, uğraşıp da "en iyi" olamamaktan çok daha iyidir uğraşmadan "iyi" olmak.
Sırf akademik olarak da değil, hayatımın her alanında böyle.
Tembellikten herhalde.
Çünkü tabiki ben de "en" olmak isterim içten içe. Ama bunu gerçekleştirmemi sağlayacak hırs hücrelerimi bir türlü bulamıyorum.

Hayatımın sonuna dek yuvarlanıp gideceğim.

*12.01.2009

2 yorum:

Ceren Çağatay dedi ki...

hepimiz yuvarlanıp gitmiyor muyuz zaten..

Marla Glass dedi ki...

sivrilsek yuvarlanmayız belki.