14.2.08

hollywoodvari monologlar

Bıktığında ya da zor gelmeye başladığında ne olucak?
Hayır keyif kaçırmak gibi bir niyetim yok
Ama her hangi biri gibi kolayca arkamda bırakabileceğimi sanmıyorum seni.

Zor yapanla, ilginç yapan hatta birazda hollywoodvari kılan şey hep aynı. Ancak bir hollywood filminde olsaydık her zaman başka bir eyalette hayatıma yeniden başlama şansım olurdu.
Ne yazık ki- belki de neyse ki- bu ben büyüdükçe genişleyeceği yerde daralan şehirdeyim ve uzun bir süre yolculuk görünmüyor.. Birinin beni götürmesini bekleyenlerdenim...

Drama Queen olmak beni "Everyone says I love you" nun bir karakteri yapamayacağına ve bir süre daha düşük bütçeli bir film olarak kalacağıma göre bu kadar çok düşünmenin bir anlamı yok belki de. Kim ne derse desin! En kötü ne olabilir ki?
Ama zaten hayatımda az sayıda arkadaş kalmışken muhtemel arkadaşları da gözden çıkarmak doğru mu? Bir şey farkedermi? Ne değişir?

Zaten benim asıl korkum insanlardan değil senden, her an değişebileceğine inandığım fikirlerinden. Sen, sensin. Daha ne olsun!

Birinin bana sakin olmamı söylemesine ihtiyacım var. Acilen!

2 yorum:

nomad dedi ki...

sakin ol, iyidir iyi.

Marla Glass dedi ki...

saol:)